Aprel döyüşlərindən artıq 6 il ötür. Böyük zəfərimizin başlanğıcı olan bu döyüşlərdə bir çox qəhrəman igidlərimiz şəhidliyə ucaldı. Bu şəhidlərdən biri də Emin Bağırovdur. 1996-cı il iyul ayının 15-də Binəqədi rayonunda dünyaya gələn şəhidimiz 2014-cü ilin oktyabr ayında hərbi xidmətə yollanıb. Xüsusi təyinatlı kimi aprel döyüşlərində iştirak edən Emin Bağırov Talış istiqamətində qəhrəmancasına şəhid olub.

 

Eminin ailə üzvləri onunla bağlı xatirələrini Moderator.az ilə bölüşüblər. Şəhidimizin atası İmran Bağırov deyir ki, Emin uşağlıqdan vətənpərvər ruhda böyüyüb.

“Bu gün Eminin şəhid olmasından 6 il ötür. Uşağlıqdan hiss edirdik ki, o böyüyəndə dəyərli övlad olacaq. Uşaqlarımın içində seçilirdi, demək olar ki, onu doyunca görmədim, ondan doymadım. Gedirdi məktəbə, məktəbdən sonra idmana, evdə tapılmırdı. Deyirdi ki, olimpiya çempionu olacağam ata, mən də sevinirdim. Mənim yanımda şəhid olmaq istəyini demirdi, təkcə qardaşının, anasının yanında deyirdi. Sanki özü-özünü hazırlayırdı. Aprel döyüşləri başlayanda nigaran qalıb, ona zəng etdim. Mənə dedi ki, yaxşıyıq, nailiyyət biz tərəfdədir, azdan-çoxdan televizorda eşitməmiş olmazsan. Daha sonra əlaqə kəsildi. Hiss etdim ki, bir daha onun nə özünü görəcəyəm, nə də ki, səsini eşidəcəyəm. Qəribsədim, sanki ömür boyu yetim qalacağımı bilirdim, amma o hissi aprel ayının 5-nə qədər heç kimə bildirmədim, içimdə daşıdım. Sən demə aprel ayının 4-də Emin şəhid olub” deyə İmran Bağırov bildirib. O aprel döyüşlərini şanlı zəfərimizin başlanğıcı adlandırıb.

 

“Emin və Emin kimi neçə-neçə igidlərimizin sayəsində aprel döyüşləri şanlı zəfərimizin başlanğıcı oldu. Qəhrəmanlar misli görünməmiş tarix yazdılar. Bu gün bütün şəhidlərin, həmçinin də Eminin ruhu şaddır! Emin şəhid olandan 20 gün sonra onun şəhid olduğu yerlərə gedib, ziyarət etdim. O vaxt heç məzarüstünü götürməmişdik, gətirdiyim torpağı onun qəbrinin üstünə tökdüm. Biz eyni tarixdə anadan olmuşuq, arzu edirəm ki, Eminlə də eyni tarixdə dünyamı dəyişim. Eminin arzuları böyük idi, çox heyf ki, hamısı yarıda qaldı” deyə atası İmran Bağırov bildirib.

Şəhidimizin qardaşı Yaqub Bağırov deyir ki, qardaşı ilə hər zaman fəxr edib.

 

“Emin mənim kiçik qardaşımdır, 1996-cı ildə anadan olub. Aramızda 3 yaş fərq olmasına baxmayaraq bizi məktəbdə, məhəllədə əkiz bilirdilər. Məktəb illərindən mərd, qəhrəman, qoçaq uşaq idi. İdmanla məşğul idi, gözündə qorxu yox idi. Məktəbdə bütün tədbirlərdə iştirak edirdi, düşmənə nifrəti də ona uşaqlıqdan aşılanmışdı. Xocalı hadisələri ona çox pis təsir etmişdi, deyirdi ki, böyüyəndə düşməndən qisası mütləq alacağam. Döyüş yoldaşları deyirdi ki, Eminin heç bir gülləsi boşa getmirdi, həqiqətən də döyüşdə qisası alırdı. Hərbi xidmətdə Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrə yazıldı, özü seçmişdi. Dedik ki, ağırdır, dedi yox, bu mənim arzumdur” deyə qardaşı Yaqub Bağırov bildirib.

O deyir ki, şəhid olmaq qardaşının çoxdankı arzusu olub.

 

“Hər zaman deyirdi ki, şəhid olacağam, Mübariz İbrahimovu özünə kumir seçmişdi. Hətta bir şeir də yazmışdı ki, ana, şəhid olsam qəbrim üstə ağlama, bayram payımı saxlama. Sonuncu dəfə mart ayında evə gəlmişdi, paraşütlə tullananda suya düşmüşdü deyə bir az soyuqlamışdı. Atam dedi ki, bir az qal, sağal, sonra gedərsən. Dedi ki, xeyr, mən getməliyəm. Emin Talış kəndi uğrunda gedən döyüşlərdə şəhid olub. Döyüş yoldaşları deyir ki, düşmənin keçilməz adlandırdığı “Ohanyan” xəttini yarmağa bizə 1 saatdan az vaxt lazım oldu. Ən qızğın döyüşlərdə olub, hətta düşmənlə əlbəyaxa döyüşə girməkdən də çəkinməyib. Bir dəfə televiziyada vətənpərvərlik haqda film göstərilirdi, qəfildən Emin yadıma düşdü, hönkürüb ağladım. Eminin sosial şəbəkədəki səhifəsini mən işlədirəm. Sonra biri mənə yazdı ki, Emin onun yuxusuna girib və deyib ki, qardaşıma de ki, ağlamasın, mən ölməmişəm. Hamının yuxusuna girir, deyir ki, mən ölməmişəm, ailə üzvlərimə salam verirəm, görmürlər. Ailəmə salamlarımı çatdırın. Özümə söz vermişəm ki, qardaşımı hər zaman yaşadacağam. Şəhidlər vurulduqda deyil, unudulduqda ölürlər. Onu heç bir zaman unutmayacağıq” deyə qardaşı Yaqub Bağırov bildirib.

 

Emin Bağırov ölümündən sonra “Hərbi xidmətdə fərqlənməyə görə” 3-cü dərəcəli medalı ilə təltif edilib. Şəhidin məzarı bu gün vətən sevgisi ilə döyünən yüzlərlə gəncin ziyarət və and yeridir.