Cənubi Qafqazda son illərdə formalaşan yeni geosiyasi reallıq regiondakı qüvvələr balansını ciddi şəkildə dəyişib.

Azərbaycanın 2020-ci ildən sonra əldə etdiyi hərbi-siyasi üstünlük, suverenliyini tam bərpa etməsi və regional kommunikasiya layihələrində əsas aktora çevrilməsi bir sıra xarici siyasi və informasiya mərkəzlərində narahatlıq yaradıb. Xüsusilə də uzun illər Qarabağ məsələsindən geosiyasi təsir aləti kimi istifadə edən dairələr mövcud vəziyyətlə barışmaqda çətinlik çəkirlər.

BAKU.WS xəbər verir ki, bu barədə Baku TV-nin videomaterialında deyilir.

Məhz bu kontekstdə rusiyalı teleaparıcı Vladimir Solovyovun son çıxışları təkcə fərdi fikir və ya emosional ritorika kimi qiymətləndirilə bilməz. Onun "Rossiya 1" telekanalında Qarabağla bağlı səsləndirdiyi fikirlər daha geniş informasiya-siyasi xəttin tərkib hissəsi kimi görünür. Çünki Solovyov uzun illərdir Rusiyada dövlətə yaxın media platformalarının əsas ideoloji simalarından biri hesab olunur və onun çıxışları əksər hallarda müəyyən siyasi atmosferin indikatoru kimi qəbul edilir.

Solovyovun Qarabağın tarixi ilə bağlı manipulyativ yanaşması, xüsusilə Gəncəsər monastırı üzərindən erməni narrativlərini ön plana çıxarmağa çalışması təsadüfi deyil. Burada əsas məqsəd tarixi həqiqətləri araşdırmaqdan daha çox, postmünaqişə dövründə formalaşan yeni regional düzənin legitimliyinə kölgə salmaqdır. İnformasiya müharibələrinin əsas xüsusiyyəti də məhz budur: hərbi mərhələ başa çatdıqdan sonra siyasi və psixoloji təsir vasitələri aktivləşdirilir.

Daha diqqətçəkən məqam isə Solovyovun ASALA terror təşkilatı ilə əlaqələri olmuş Monte Melkonyanı "qəhrəman" kimi təqdim etməsidir. Bu cür yanaşma təkcə Azərbaycana qarşı qərəzli münasibət deyil, eyni zamanda terror və siyasi zorakılıq məsələlərinə seçici münasibətin göstəricisi kimi qiymətləndirilə bilər. Xüsusilə dövlət televiziyasında belə ritorikanın səsləndirilməsi regionda onsuz da həssas olan siyasi münasibətlərə əlavə gərginlik elementi gətirir.

Burada əsas məsələ Solovyovun şəxsiyyəti deyil. Daha vacib sual onun hansı siyasi və informasiya mühitinin məhsulu olmasıdır. Müasir Rusiyada federal televiziya kanalları sırf media platforması funksiyası daşımır; onlar eyni zamanda ictimai rəyin formalaşdırılması və xarici siyasi mesajların ötürülməsi üçün istifadə olunan ideoloji alətlərdən biridir. Bu baxımdan Solovyovun çıxışlarını tamamilə şəxsi təşəbbüs kimi təqdim etmək inandırıcı görünmür.

Rusiya Xarici İşlər Nazirliyinin sözçüsü Mariya Zaxarovanın daha əvvəl Solovyovla bağlı səsləndirilən tənqidlərə cavab verərkən onun şəxsi platformada çıxış etdiyini vurğulaması diplomatik baxımdan müəyyən manevr imkanı yaradırdı. Lakin bu dəfə məsələ fərqlidir. Çünki söhbət Rusiyanın dövlət televiziyasından gedir və bu, istər-istəməz institusional məsuliyyət məsələsini gündəmə gətirir.

Baş verənlər onu göstərir ki, Cənubi Qafqazda hərbi mərhələnin başa çatması informasiya və ideoloji qarşıdurmanın da bitməsi anlamına gəlmir. Əksinə, regionda yeni reallıqlar möhkəmləndikcə bu reallıqlarla barışmaq istəməyən dairələrin media və təbliğat vasitələri üzərindən daha fəal fəaliyyət göstərməsi müşahidə olunur. Bu baxımdan Solovyovun çıxışı ayrıca bir media hadisəsindən daha çox, davam edən geosiyasi rəqabətin informasiya müstəvisindəki təzahürü kimi qiymətləndirilməlidir.